ကြန္ပက္မပါတဲ့ ငါ့ဒိုင္ယာေလာ့ထဲမွာ
စိတၱဇ ညေတြသာလႊမ္းမိုးေနခဲ့......
ဘဝက တိုက္ပြဲတစ္ခုတဲ့
တစ္ကယ္လို ့ ငါ႐ႈံးသြားခဲ့ရင္...
အမွန္တရားအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကး
ငါဘာကိုေပးရမလဲ...
ေကာင္းကင္နဲ ့ေျမႀကီးအတြက္
ေမြးဖြားျခင္းမဟုပ္တဲ့ ငါဟာ
အိုဇုန္းအေငြ ့ေတြသာျဖစ္ေစခဲ့တယ္....
ဆာဟာရထဲမွာ သစ္ပင္ပ်ုဳိးသလို
ေနထြက္မွ မီးပြင့္တတ္တဲ့ငါဟာ..
'' ငါ '' ဆိုတဲ့ အတၱကိုေတာင္
မွန္နဲ ့ၾကည့္လို ့မျမင္သလိုျဖစ္ေနၿပီ....
မိုးတိမ္နဲ ့သက္တန္ ့ေပၚမွာ
လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္....
ဒါေပမဲ့...အိုမင္းေနတဲ့ ငါ့စိတ္နဲ ့
အေရာင္ဆိုးထားတဲ့ ငါ့ဟာမိုနီေတြ က
အယူခံပယ္ခ်ခဲ့တယ္...
ငါ့ရာဇဝင္မွာေတာ့...
အခုထိ....
ဘဝနဲ ့ပါးစပ္ကထပ္တူက်တုန္းပါပဲ
အဲ့ဒီေတာ့လည္း......
ပူမွန္းသိလ်က္နဲ ့ ေမာဟကြယ္ေနတဲ့
ငါ့အတၱေတြကို တစ္ခုခုအတြက္
ထာဝရမဟုတ္ေတာင္...
ခဏေတာ့.....သိမ္းထားပါရေစ...
