အလြမ္းေတြနဲ႔ ဆုံစည္း ေ၀းခဲ့တဲ့ ရာသီ
တစ္ေက်ာ့ ခ်ီလာျပန္ျပီေနာ္
ေဆာင္းရဲ့ အေငြ႔သက္ရတာနဲ႔
ေလ်ာ့ရဲတဲ့ တမ္းတမႈ႕ေတြ ေခါင္းေဆာင္လို႔
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ အသက္ဆက္ၾကိဳးမို႔
ဆႏၵႏွင့္ ဘ၀ ဆန္႔က်င္ဘတ္ျဖစ္မွာဆိုးတယ္
ခြဲခြာရျခင္းမွာ (ကၽြန္ေတာ္)ေဆြးရတယ္ဆို
ဘယ္တရားပါ့မလဲေနာ္
"ျပန္လာမယ္" ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို
အဖန္ဖန္ၾကားေရာင္ရင္း
အလြမ္းသင့္ ႏွလုံးသားက
မိုက္မဲစြာ ယုံၾကည္ေနခ်င္ေသးတယ္
ဆုံစည္းခြင့္ဆိုတာ မရွိေတာ့ရင္လဲေနပါ
ရင္ထဲမွာ တစ္ေနရာ ကိုယ့္အတြက္ ရွိခဲ့တယ္ဆိုရင္
ႏွင္းမကင္းတဲ့ ေဆာင္းတြင္းတိုင္းမွာလဲ
အလြမ္းႏွင့္ မကင္းတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြကို
မက္ေမာစြာ ေထြးေပြ႔ ထားဦးမွာ
ရင္တစ္ခုလုံးရင္းျပီးေတာ့ေပါ့ေနာ္ .....။
Sunday, December 11, 2011
မသိခ်င္ေတာ့ပါ............
မသိလို႕ေမးေနတာလားးးး
သိရက္နဲ႕ထားသြားခဲ့ျပီးးးးး
မသိမသာထြက္ခြာသြားတာ
သိသာလြန္းတယ္ခ်စ္သူရယ္....
သိရက္နဲ႕ထားသြားခဲ့ျပီးးးးး
မသိမသာထြက္ခြာသြားတာ
သိသာလြန္းတယ္ခ်စ္သူရယ္....
သိသိရက္ခံလိုက္ရတဲ့ငါ
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားရတာ
ခံရခက္တယ္ကြာ....
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားရတာ
ခံရခက္တယ္ကြာ....
....................ခ်စ္ရေသာသူသို႕......................
အလြမ္းေတြက
ဘယ္ေတာင္ျပင္မွာ နားလို႔
အေဆြးေတြက
ဘယ္မွာ တစခန္းခ်ရပ့
ခ်ျပခဲတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရဲ့ လကၤာ
ဒီရင္မွာခံစားခ်က္ စစ္စစ္မို႔
ပလီပလာမ်ားသူဟု
ထင္ျမင္လြဲမွား
ငါ့ အပါးမွ ခြာသြားမွာကိုလဲ
စိုးရိမ္မိပါရဲ့
ဒီေရအတက္မွာရက္စက္စြာနဲ႔
ေျခြလြင့္မွာလား???
ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္ ထပ္တူက်စြာ
တဘဝစာလက္တြဲေဖၚျဖစ္
ေရြးခ်ယ္မွာလား???
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ဘယ္ေတာင္ျပင္မွာ နားလို႔
အေဆြးေတြက
ဘယ္မွာ တစခန္းခ်ရပ့
ခ်ျပခဲတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရဲ့ လကၤာ
ဒီရင္မွာခံစားခ်က္ စစ္စစ္မို႔
ပလီပလာမ်ားသူဟု
ထင္ျမင္လြဲမွား
ငါ့ အပါးမွ ခြာသြားမွာကိုလဲ
စိုးရိမ္မိပါရဲ့
ဒီေရအတက္မွာရက္စက္စြာနဲ႔
ေျခြလြင့္မွာလား???
ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္ ထပ္တူက်စြာ
တဘဝစာလက္တြဲေဖၚျဖစ္
ေရြးခ်ယ္မွာလား???
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ရင္ေမာရပါဘိ
အခ်ိန္တိုင္းစဥ္းစားေနမိ
စဥ္းစားမိတိုင္း
ရင္ေမာရတဲ့ ဒီေကာင့္ရင္ထဲ
ခဏေလာက္ျဖစ္ျဖစ္
ဝင္ႀကည့္ေပးပါလို႔...........
ေတာင္းဆိုခ်င္စမ္းပါ၏
နတ္ဆိုး
.......အမြန္ျမတ္ဆံုးခ်စ္ျခင္းမ်ားႏွင့္..................
အမြန္ျမတ္ဆုံး ခ်စ္ျခင္းႏွင္႕..။
တစ္ခါက ။
ေနနဲ႕လမင္း ဆက္ေၾကာင္းတစ္ခုနားမွာ ခုိဆင္းေတာ႕
ႏွလုံးသားနာရီ အခ်ိန္ပ်က္ၾကားမွာ
ရနံ႕ကင္း ပန္းတခ်ိဳ႕နဲ႕
အနမ္းတုိ႕ မုိးလုိညိဳဖုိ႕
ပြင္႕လႊာေတြ ျဖန္႕ခင္းထားတဲ႕ လမ္းထက္
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္စီ ျဖတ္ခဲ႕တယ္.......
တစ္ခါက ။
ၾကယ္ပန္းခ်ီေတြ ေကာင္းကင္မွာျပ
ေႏြညတစ္ညမွာ
အေသြးအသားနဲ႕ စကားလုံးတုိ႕ တည္ေဆာက္
နာက်င္မွဳ႕စကားလုံးတုိ႕ ေပ်ာက္ေလာက္ေအာင္
အမွတ္တရနဲ႕ ဓနိမုိးတစ္ခုေအာက္
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္,,,,,,,,
မေမ႕ႏုိင္ေလာက္ေသာ အခ်ိန္ေတြေနာက္မွာ
ရွည္လ်ားမွဳေတြနဲ႕ အတူ ေပွ်ာ္ခဲ႕တယ္.......
တစ္ခါက ။
စြယ္ေတာ္ရြက္ ဆက္စပ္ဥပေဒသေတြနဲ႕
ႏွလုံးသာႏွစ္ခုရဲ႕ ဗဟုိမွာ တံတားခင္း
မ်က္ရည္ျမစ္ႏွစ္စင္းၾကားမွာ
ျမတ္ႏုိးမွဳ႕ ကုိယ္စီနဲ႕ ေပြ႕ဖက္
နားလည္မွဳေတြ,,,,,, အတြက္......
တည္ေနရာ တစ္ခု,,,,,, အတြက္......
လိပ္ျပာငယ္ ေတာင္ပံတစ္ဖက္နဲ႕
ကမာၻကုိ ဗဟုိျပဳလုိ႕ လွည္႕ပါတ္ခဲ႕တယ္.......
တစ္ခါကေန႕ တစ္ခ်ိန္က ကမာၻ
လက္ရွိကုိ ေရြ႕လ်ား
ကာလတစ္ခု သကၠရဇ္ေပၚ ဆက္သြားတဲ႕ ခုခ်ိန္
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ "" မွိန္ ""......
ငါ႕ဘ၀ရဲ႕ အလင္းအိမ္မွာ
ကုန္ခမ္းစ ပ်ဳိျမစ္လန္းဆန္းမွဳ႕ အလြမ္းငယ္ ကုိခ်ိတ္
လေရာင္ရဲ႕ အနားမွာ.... အထီးက်န္စြာနဲ႕လည္း
ျမက္ခင္းေတြ အပါးမွာ
မ်က္ရည္ဖိတ္လုိ႕ အိပ္ဖူးတယ္.......
တစ္ခါကနဲ႕ ခုဘ၀....။
သကၠရဇ္ျခား ရထားတစ္စင္း ခုတ္ေမာင္းဆဲမွာ
ကာလဆုိတဲ႕ ေလေျပၾကားကျဖတ္ေတာ႕
အသြားအျပန္မဲ႕တဲ႕ အသိတရားျပတင္းေပါက္နား
လည္ျပန္ကာ ထားသြားတဲ႕ ျမတ္ႏုိးမွဳသ႑န္ပါးေတြနဲ႕
လြင္႕စင္က်လာတဲ႕ က်န္ရစ္မွဳ႕ ခ်ဳိသာမဲ႕စကားေတြဟာ........
မ်က္ရည္ျမစ္ဖ်ားမွာလဲ အစတည္တယ္..၊
တိမ္ေတြေပၚမွာလည္း လြင္႕ရစ္တယ္..၊
ဟုိစဥ္က အခ်စ္ေတြ.......မတူညီရာ အယူအဆႏွစ္ခုကုိ ခ်
ေပွ်ာ္ရာကို တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ စြန္႕ျပစ္ၾကလုိ႕
""က်န္ရစ္ျခင္း အနားသတၱိမူျပေတြ"",,,, ေအာက္မွာ
အိမ္မက္ေတြထဲက ""အတိတ္တုိ႕သည္ ခါးသက္"",,,,၍
""""""ခ်စ္ျခင္း၏ ပုံျပမမွန္ေတာ႕ေသာ ပစၥဳပၸန္တုိ႕သည္
အမြန္ျမတ္ဆုံး ေအးခဲေလၿပီ""""""........။ ။
တစ္ခါက ။
ေနနဲ႕လမင္း ဆက္ေၾကာင္းတစ္ခုနားမွာ ခုိဆင္းေတာ႕
ႏွလုံးသားနာရီ အခ်ိန္ပ်က္ၾကားမွာ
ရနံ႕ကင္း ပန္းတခ်ိဳ႕နဲ႕
အနမ္းတုိ႕ မုိးလုိညိဳဖုိ႕
ပြင္႕လႊာေတြ ျဖန္႕ခင္းထားတဲ႕ လမ္းထက္
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္စီ ျဖတ္ခဲ႕တယ္.......
တစ္ခါက ။
ၾကယ္ပန္းခ်ီေတြ ေကာင္းကင္မွာျပ
ေႏြညတစ္ညမွာ
အေသြးအသားနဲ႕ စကားလုံးတုိ႕ တည္ေဆာက္
နာက်င္မွဳ႕စကားလုံးတုိ႕ ေပ်ာက္ေလာက္ေအာင္
အမွတ္တရနဲ႕ ဓနိမုိးတစ္ခုေအာက္
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္,,,,,,,,
မေမ႕ႏုိင္ေလာက္ေသာ အခ်ိန္ေတြေနာက္မွာ
ရွည္လ်ားမွဳေတြနဲ႕ အတူ ေပွ်ာ္ခဲ႕တယ္.......
တစ္ခါက ။
စြယ္ေတာ္ရြက္ ဆက္စပ္ဥပေဒသေတြနဲ႕
ႏွလုံးသာႏွစ္ခုရဲ႕ ဗဟုိမွာ တံတားခင္း
မ်က္ရည္ျမစ္ႏွစ္စင္းၾကားမွာ
ျမတ္ႏုိးမွဳ႕ ကုိယ္စီနဲ႕ ေပြ႕ဖက္
နားလည္မွဳေတြ,,,,,, အတြက္......
တည္ေနရာ တစ္ခု,,,,,, အတြက္......
လိပ္ျပာငယ္ ေတာင္ပံတစ္ဖက္နဲ႕
ကမာၻကုိ ဗဟုိျပဳလုိ႕ လွည္႕ပါတ္ခဲ႕တယ္.......
တစ္ခါကေန႕ တစ္ခ်ိန္က ကမာၻ
လက္ရွိကုိ ေရြ႕လ်ား
ကာလတစ္ခု သကၠရဇ္ေပၚ ဆက္သြားတဲ႕ ခုခ်ိန္
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ "" မွိန္ ""......
ငါ႕ဘ၀ရဲ႕ အလင္းအိမ္မွာ
ကုန္ခမ္းစ ပ်ဳိျမစ္လန္းဆန္းမွဳ႕ အလြမ္းငယ္ ကုိခ်ိတ္
လေရာင္ရဲ႕ အနားမွာ.... အထီးက်န္စြာနဲ႕လည္း
ျမက္ခင္းေတြ အပါးမွာ
မ်က္ရည္ဖိတ္လုိ႕ အိပ္ဖူးတယ္.......
တစ္ခါကနဲ႕ ခုဘ၀....။
သကၠရဇ္ျခား ရထားတစ္စင္း ခုတ္ေမာင္းဆဲမွာ
ကာလဆုိတဲ႕ ေလေျပၾကားကျဖတ္ေတာ႕
အသြားအျပန္မဲ႕တဲ႕ အသိတရားျပတင္းေပါက္နား
လည္ျပန္ကာ ထားသြားတဲ႕ ျမတ္ႏုိးမွဳသ႑န္ပါးေတြနဲ႕
လြင္႕စင္က်လာတဲ႕ က်န္ရစ္မွဳ႕ ခ်ဳိသာမဲ႕စကားေတြဟာ........
မ်က္ရည္ျမစ္ဖ်ားမွာလဲ အစတည္တယ္..၊
တိမ္ေတြေပၚမွာလည္း လြင္႕ရစ္တယ္..၊
ဟုိစဥ္က အခ်စ္ေတြ.......မတူညီရာ အယူအဆႏွစ္ခုကုိ ခ်
ေပွ်ာ္ရာကို တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ စြန္႕ျပစ္ၾကလုိ႕
""က်န္ရစ္ျခင္း အနားသတၱိမူျပေတြ"",,,, ေအာက္မွာ
အိမ္မက္ေတြထဲက ""အတိတ္တုိ႕သည္ ခါးသက္"",,,,၍
""""""ခ်စ္ျခင္း၏ ပုံျပမမွန္ေတာ႕ေသာ ပစၥဳပၸန္တုိ႕သည္
အမြန္ျမတ္ဆုံး ေအးခဲေလၿပီ""""""........။ ။
ငါဆက္ေလွ်ာက္မဲ့လမ္းတိုင္းမွာ
ငါေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေရာင္ေသြးစံုတဲ့ပန္းပြင့္ေတြေျ မခေနရွာေပမဲ့
လက္လွမ္းကာမရြယ္ စိတ္၌ပင္မေမႊးၾကဴခဲ့ဘူး
ငါေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေရာင္စံုမီးေတြ ထိန္ထိန္ၿငီးကာ ဦးေမာ့ေနတယ္
ေယာင္လို႔ေတာင္ ငါမေရာက္ မေလွ်ာက္ခဲ့ဘူးေလ
ငါေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေနက်ဲက်ဲပူေပမဲ့ အရိပ္ေကာင္းေတြမ်ားေသာ္လည္း
ေနမင္းရဲ႕ အပူဒဏ္ကို ၾကံ့ၾကံ့ကာခံခဲ့တယ္
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းတစ္ေထာက္မွာ
အေရာင္အေသြးကား မစံုေပမဲ့
မင္းဆိုတဲ့ ျပံဳးေရာင္ပန္းဖူးေလး ငါေမႊးၾကဴခ်င္ခဲ့တယ္
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းတစ္ေထာက္မွာ
လမိုက္ကာ ေမွာင္မိုက္ေနခဲ့ေပမဲ့
လင္းလက္တဲ့မင္းျပံဳးတဲ့အျပံဳးေ တြနဲ႔အတူ
သြားမယ့္ခရီးလမ္း ဆက္လို႔သာေလွ်ာက္ခ်င္တယ္
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းတစ္ထာက္မွာ
ေနမင္းဆယ္စင္း အၿပိဳင္လင္းေနပါေစ
မင္းဆိုတဲ့ အရိပ္တစ္ခုသာပါမယ္ဆိုရင္
ဆယ္စင္းေသာေနမင္းရဲ႕ေအာက္
ေက်ာေျဗာင္ကာေျခဗလာနဲ႔လဲ
ေရွ႕ဆက္မဲ့လမ္းတိုင္းကို ငါဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္
လြမ္းပိုင္ရွင္
ေရာင္ေသြးစံုတဲ့ပန္းပြင့္ေတြေျ
လက္လွမ္းကာမရြယ္ စိတ္၌ပင္မေမႊးၾကဴခဲ့ဘူး
ငါေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေရာင္စံုမီးေတြ ထိန္ထိန္ၿငီးကာ ဦးေမာ့ေနတယ္
ေယာင္လို႔ေတာင္ ငါမေရာက္ မေလွ်ာက္ခဲ့ဘူးေလ
ငါေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေနက်ဲက်ဲပူေပမဲ့ အရိပ္ေကာင္းေတြမ်ားေသာ္လည္း
ေနမင္းရဲ႕ အပူဒဏ္ကို ၾကံ့ၾကံ့ကာခံခဲ့တယ္
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းတစ္ေထာက္မွာ
အေရာင္အေသြးကား မစံုေပမဲ့
မင္းဆိုတဲ့ ျပံဳးေရာင္ပန္းဖူးေလး ငါေမႊးၾကဴခ်င္ခဲ့တယ္
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းတစ္ေထာက္မွာ
လမိုက္ကာ ေမွာင္မိုက္ေနခဲ့ေပမဲ့
လင္းလက္တဲ့မင္းျပံဳးတဲ့အျပံဳးေ
သြားမယ့္ခရီးလမ္း ဆက္လို႔သာေလွ်ာက္ခ်င္တယ္
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မဲ့ လမ္းတစ္ထာက္မွာ
ေနမင္းဆယ္စင္း အၿပိဳင္လင္းေနပါေစ
မင္းဆိုတဲ့ အရိပ္တစ္ခုသာပါမယ္ဆိုရင္
ဆယ္စင္းေသာေနမင္းရဲ႕ေအာက္
ေက်ာေျဗာင္ကာေျခဗလာနဲ႔လဲ
ေရွ႕ဆက္မဲ့လမ္းတိုင္းကို ငါဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္
လြမ္းပိုင္ရွင္
........................... သစၥာ...........................
ဟင္းမွာဆားမပါသလို။
ဘ၀မွာ၊လက္တြဲဖို့၊အခ်စ္ကိုရွာ
သစၥာပါရင္ေပ်ာ္စရာေပါ့။
ဆိုးတူတူ၊ေကာင္းတူတူ
မညီးမညူ၊အနစ္နာခံပါမွ
တစ္ဘ၀သာမက၊သံသရာအထိအတူသြားရေအာ င္
မင္းလဲႀကိုးစား၊ကိုယ္လည္းႀကိုး စားမွာပါ
ဘ၀မွာမညစ္ေႀကး၊မလိမ္ေႀကး
သစၥာနဲ့အခ်စ္ေပးျပီး
ေအးအတူပူအမွွ်
နိဗၺာန္အထိအတူတကြသြားရင္း
ေရာင္းရင္း၊သူငယ္ခ်င္းေတြကို
ႀကြားရေအာင္၊စံျပအိမ္ေထာင္
တည္ေဆာက္ႀကရေအာင္အခ်စ္ရယ္။
ေႀကာက္စရာ၊ဘာမွမေတြးဘဲ
မင္းလဲရင္ကိုယ္ထူ၊
ကိုယ္လဲရင္လည္းမင္းထူ
အတူတူ၊ဘ၀လမ္း
အခ်စ္ေရ...
ေလ်ွာက္လွမ္းႀကရေအာင္ေနာ္။
................လြမ္းတုိင္းသီခ်င္းဆိုေနမယ္.................
သမုဒယျမစ္တစ္စင္း
ခ်ိဳျမိန္စြားစီးဆင္းဖို႔
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုဆိုရင္း
မိုးလင္းသြားခဲ့ရတဲ့ ညေတြ
မ်ားေနျပီ….
*မ
ႏွလုံးသားဗလာနဲ႔
ညာမသြားခဲ့ေၾကး
ထားသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္
အရင္ဆုံး အခ်က္ျပပါ
တစ္ဘ၀စာအတြက္မို႔
ရင္စို႔ေနခဲ့ရမွာက
ကၽြန္ေတာ္ပဲေလ..
*မ
ကၽြန္ေတာ္ရင္ခြင္မွာ
ႏွစ္ျမဳပ္….။
မ ..လြင့္ထုတ္လိုက္တဲ့
ျမွားခ်က္ေတြ တဒုတ္ဒုတ္နဲ႔ေပါ့
ငုတ္တုပ္ေမ့ေနတဲ့ အသဲ
အလူးအလဲ ခံစား
ေဆြးေျမ့ခ်င္းမ်ားစြာနဲ႔ ဘ၀ကို
ဘယ္လို လွပေအာင္ ေရွ႕ဆက္ရမွာလဲ
*မ
မရဲ့အျပံဳးတစ္ပြင့္နဲ႔
ရြက္လြင့္ခ်င္တဲ့သူကို
အဆိပ္သင့္ အလြမ္းဒဏ္နဲ႔
မနက္ျဖန္မ်ားစြာ အသက္မဲ့ေအာင္
ရက္ဆက္ခဲ့ျပီလား?
*ဆုေတာင္းတိုင္း မျပည့္ေလေတာ့
ကၽြန္ေတာ္….
အလြမ္းျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးမွာ
ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ က်န္ရစ္ကာ
“မ”အတြက္ခ်ိဳျမိန္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ကၽြန္ေတာ္ေျခေထာက္ေတြကို
အလြမ္းေတြနဲ႔ ခ်ည္ေႏွာင္လို႔
ၾကယ္ေရာင္ေပ်ာက္တဲ့ ညတိုင္း
“အလြမ္းရဲ့ ည”သီခ်င္းကို
မိုးလင္းတဲ့ အထိ
ဆိုျဖစ္ေနအုံးမယ္ထင္တယ္….
..................ရင္နာလွတဲ့ဒီဇင္ဘာ.................
တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ့ ႏွင္းေတြၾကား
ကြဲေက်ေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစ္ခုနဲ႔
မ်က္ရည္ေတြျပည့္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စုံက
ို
ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ငါ့အတြက္
ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ငါ့အတြက္
ေကာကမွာ ေနရတာထက္
ေသရတာက
ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္ ခ်စ္သူ
ႏွလုံးသားမွာ ဒဏ္ရာဖလပြနဲ႔
ျပန္မထႏိုင္တဲ့ ငါ့ကိုမွ
မီးေလာင္နာကို ေရေႏြးပူေလာင္းသလို
ဒီဇင္ဘာရဲ့ အလွတန္ဆာ
ႏွင္းပြင့္ဆိုတဲ့ ျမဴမႈန္ေတြက
တကိုယ္လုံးကို ဖုံးလြမ္းသြားခဲ့တယ္
ရင္နာတဲ့ ဒီဇင္ဘာမွာ
အၾကင္နာဆိုတဲ့ အရာကိုေတာင္
မေပးခ်င္တဲ့ မင္းကိုမွ
ဘာေၾကာင့္ ေမ့လို႔မရတာလဲ?
ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ဒီဇင္ဘာမွာ
အလွမ္းေ၀းလွတဲ့ ခ်စ္သူ ကိုယ္ေလး
မရွိတဲ့ ငါ့အတြက္ေတာ့
ရင္ခြင္မွာ ဆင္၀ပ္နင္းလဲ
ယဥ္ယဥ္ေလးပဲ ခံယူလိုက္ပါ့မယ္ အခ်စ္ရယ္….။
Subscribe to:
Comments (Atom)

